Beşiktaş kaptanı Orkun Kökçü, Antalya'daki kamp süresince TRT Spor'un sorularını yanıtladı. Teknik Direktör Sergen Yalçın ile yaşadığı futbol deneyimlerini ve transfer sürecini paylaştı.
Kamp dönemimiz oldukça yoğun geçiyor. Çift antrenman yapıyoruz ve takım olarak verimli bir süreç geçiriyoruz. Arkadaşlarımla birlikte odalarda oyun oynayarak vakit geçiriyoruz. Türkiye'de futbol ve genel anlamda büyük bir karmaşa mevcut. Ancak, takım içindeki huzur bizim için çok önemli. Sonuçlar istediğimiz gibi gitmese de bu durumdan etkilenmiyoruz. Hollanda Ligi, oyuncu gelişimi açısından en kolay lig olarak görülüyor. Burada daha fazla baskı var ancak bu durum, oyunu daha eğlenceli hale getiriyor; maç günü rahat olmak pek mümkün değil.
Yaz aylarında Dünya Kulüpler Kupası'nda hocamla bazı tartışmalar yaşadım. Benfica'da güzel günler geçirmiş olsam da, normal yaşamda bazı zorluklarla karşılaştım. Transfer olmayı çok istiyordum ve bu konuyu babamla sıkça tartıştım. Hayatımda en önemli şey, mutlu olmaktı. Portekiz'de iki yıl geçirdim ama Hollanda'da ailemle birlikte kendimi daha rahat hissediyorum. Portekiz'de gerçeklerle yüzleşmek zorundaydım ve bu durum beni zorladı. Babamla ve ailemle konuşarak tüm seçenekleri değerlendirdik. Beşiktaş’a gelme fırsatı doğunca bunu geri çeviremedim. Küçüklüğümden beri Beşiktaş hayalini kuruyordum. Kariyerimden ziyade, mutlu olacağım bir yere gelmek istedim. Beşiktaş'ta gerçekten mutluyum. Bazen Orkun'un mutsuz olduğu yazılıyor ama bu doğru değil; ben mutluyum. Sonuçların ve performansların daha iyi olması gerektiği kesin. Böyle olursa daha da mutlu olurum, bu konuda kafaya takmamak lazım.
Bonservis ücreti hakkında çok fazla konuşuluyor, bu da beni yoruyor. Ancak bunları kafaya takmıyorum. Ne yapabileceğimi biliyorum. Herkes konuşur, ben Feyenoord ve Benfica'da bunu öğrendim. Sosyal medyaya çok fazla bakmıyorum ama ilginç şeyler yazıldığını görüyorum. Aynı konuların sürekli gündeme gelmesi beni yoruyor.
Futbol kariyerim boyunca baskı altında oynamak zorunda kaldım. İlk maçımda 1 gol 1 asistle başlamıştım ve bu, beklentileri artırdı. 18 yaşımda ilk 11'de oynamaya başladım ve sürekli baskı altında kaldım. İki yıl boyunca yalnız kaldım ve insanlarla kaynaşmakta zorluk yaşadım. Annem ve babam beni Portekiz'de yalnız bırakmadı ama yalnız kaldığımda zorluklar yaşadım. Havalimanında karşılamada hayatımda ilk kez sevgi hissettim. Feyenoord'da son yılımda şampiyon olunca bu hissi tekrar yaşadım. Havalimanındaki kalabalığı görünce, bu kadar insan olabileceğini düşünmemiştim. Beşiktaş taraftarının beklentileri de bu süreçte beni etkiledi.
Türkiye'de sadece gollere ve asistlere bakılıyor, bu da oyuncu üzerinde büyük bir baskı oluşturuyor. Avrupa'da böyle bir oyun anlayışı yok. Kötü oynayıp gol atsam Türkiye'de eleştirilmem ama burada durum böyle değil. Son 3-4 sezonda 10 gol civarında atıyordum ama bu sezon henüz gol atamadım. Bu durum beni rahatsız ediyor. Çözümünü biliyorum ama burada konuşmaya gerek yok. Bu konuyu düşünmeye çalıştım ama tatil sonrasında kafamı biraz boşaltmayı başardım. Benfica ve Feyenoord'da daha ön planda oynuyorduk. Burada başlangıçta geçiş oyunu vardı ama şimdi daha çok topa sahip olma oyununa geçtik. Ben 8 numara pozisyonunda oynamayı seviyorum, defanstan oyun kurmayı ve gol atmayı hedefliyorum.
Yaz aylarında transferim için bazı takımlar beni yokladı. Babama, ciddi teklifleri anlatmasını söyledim. Arabistan ve Avrupa'dan teklifler geldi ama mutlu olacağım yerin Beşiktaş olduğunu düşündüm. İlk golümün özel olmasını istiyorum. İlk Shakhtar maçında penaltıcılar belirlendi, ardından Kasımpaşa maçında ben penaltıcı oldum ama 11-12 maçtır gol atamıyorum. Eğer kaçırırsam çok üzülürüm. Bu yüzden Cengiz abi penaltıyı aldı ve attı. Artık gol atmayı planlıyorum; bir tane atarsam gerisi gelecektir.
Sergen Yalçın ile çalışacağımı öğrendiğimde büyük heyecan duydum. Onu çok izleyemedim ama babamdan duyduğum kadarıyla inanılmaz bir futbolcuydu ve hocalığı da çok iyi. Ne istediği net bir şekilde ortada ve bunu uygulamak bizim için kolay. Bu kamp ile birlikte ikinci yarıda daha iyi sonuçlar alacağımızı düşünüyorum. Sergen Hoca bazen beni odaya çağırarak 'ben sana gol atma mı dedim?' diye soruyor. (Gülerek)
Fenerbahçe karşılaşmasında oldukça hırslıydım. Genelde böyle şeyler yapmam ama soyunma odasında kötü hissettim. Birkaç gün boyunca zorlandım ve konuşmadım. Ancak bu dönemde dostlarınızın kim olduğunu öğreniyorsunuz, bu açıdan iyi oldu. Öne geçtiğimizde geri çekilme eğilimimiz oluyor, bu da bazen otomatik olarak gerçekleşiyor.
Kaptanlık, büyük bir sorumluluk ve ilk duyduğumda heyecanlandım. Başkanımız beni aradığında bu, çocukluk hayalimdi. Mutluyum ama daha fazla şey yapmam gereken durumlar var. Bu konuda alışkınım çünkü Feyenoord’da 21 yaşında kaptan oldum. Şampiyonluklar ve Şampiyonlar Ligi’ne katılmak gibi hedeflerimiz var. Bu hedefleri gerçekleştireceğimize inanıyorum ve Beşiktaş’ı hak ettiği yere ulaştıracağız.
Feyenoord locasından biletimiz vardı ve daha sonra deplasman tribününde maçı izledik. Güzel bir maçtı. Ertesi gün antrenmana Beşiktaş formasıyla gittim. Arkadaşlarımla bu konuda tartıştık.
...